Juridisk oro för begagnad programvara English Language German Language Austrian Language Bulgarian Language Luxembourgish Language Hungarian Language Lithuanian Language French Langauge Dutch (Netherlands) Langauge Danish Language Finish Language Italian Language Irish Language Belgian Language Romanian Language Swiss Langauge Swedish Language Danish Langauge Finish Langauge Norse Language Portuguese Language >Polish Language Spanish Language Croatian Language Czech Language Greek Language Slovakian Language Latvian Language Norgwegian Language Slovenian Language Ukrainian Language

Oświadczenie Brexit

Ponieważ Wielka Brytania ma opuścić UE w dniu 31 stycznia 2020 r., Chcielibyśmy uspokoić naszych cenionych klientów, że jest to normalna sprawa dla Discount-Licensing.

Prawo Europejskie: Odsprzedaż Oprogramowania

W odniesieniu do podstawowych zasad dotyczących oprogramowania, w sytuacji, kiedy dystrybucja oprogramowania zachodzi na drodze sprzedaży, przewidziano wtórną sprzedaż licencji, zgodnie z Europejską Dyrektywą w Sprawie Oprogramowania 2009/24/WE — art. 4 ust. 2, który stanowi, że „Pierwsza sprzedaż na terytorium Wspólnoty kopii programu komputerowego przez uprawnionego lub za jego zgodą wyczerpuje prawo dystrybucji na terytorium Wspólnoty tej kopii, z wyjątkiem prawa do kontroli dalszych wypożyczeń programu lub jego kopii”.

W dniu 3 lipca 2012 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok przeciwko firmie Oracle w sprawie, która potwierdziła prawo do wtórnej sprzedaży (odsprzedaży) oprogramowania w Europie.  Trybunał zasądził, że „zasada wyczerpania” ma zastosowanie również do programów w wersji niematerialnej/cyfrowej, co obejmuje licencje woluminowe sprzedawane przez innych dostawców oprogramowania, takich jak firma Microsoft.  Podsumowanie wyroku Trybunału można znaleźć w dokumencie „Przełomowe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości: potwierdzenie legalności używanego oprogramowania”.

 

Niezgodne z Prawem Modele Działalności Gospodarczej:

Rosnąca branża wtórnego obrotu licencjami skutkuje powstawaniem niezgodnych z prawem modeli działalności gospodarczej.

Należy mieć świadomość, że oprogramowanie podlegające celowej sprzedaży wtórnej nie jest „zdatne do przeznaczonego wykorzystania” i nie przeszłoby audytu dostawcy. Przykładowo, niektórzy wtórni dostawcy oprogramowania oferują klientom „poświadczenie notarialne” jako prawną „gwarancję”, podczas gdy w rzeczywistości takie poświadczenie notarialne może być (i bywa) wykorzystywane do ukrywania potencjalnie nielegalnego pochodzenia takiego oprogramowania. Inni nieuczciwi dostawcy nielegalnie sprzedają pakiety Microsoft Partner Pack czy pobrane pliki/klucze pochodzące z serwisu MSDN po ekstremalnie niskich cenach (nawet w porównaniu z cenami rynkowymi w obiegu wtórnym). Istnieją też dystrybutorzy wtórnego oprogramowania, sprzedający samodzielnie zaprojektowane formowe „certyfikaty oprogramowania” oraz dostarczający faktury zawierające opisy produktów bez podawania unikatowego numeru umowy licencyjnej Microsoft od pierwotnego klienta firmy Microsoft.

W takich przypadkach nabywcy oprogramowania „z drugiej ręki” mogą nieświadomie kupować wymuskane graficznie certyfikaty lub dokumenty bez żadnej wartości prawnej. W krótkiej perspektywie zysk finansowy może się wydawać atrakcyjny, ale satysfakcja znika podczas audytu w przypadku zagrożenia postępowaniem wszczętym przez dostawcę oprogramowania w wyniku stwierdzenia niezgodności z prawem.

 

Prawna Lista Kontrolna:

Celem zapewnienia zgodności z Europejską Dyrektywą w Sprawie Oprogramowania 2009/24/WE oraz orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z lipca 2012 r., legalny dostawca oprogramowania na rynku wtórnym powinien umieć udowodnić poniższe fakty dla każdej transakcji:

  1. Oprogramowanie zostało po raz pierwszy wprowadzone do użytku na terytorium Europy („oryginalny kraj pierwszego użycia”);
  2. Oryginalny unikatowy numer umowy licencyjnej klienta firmy Microsoft lub numery SKU produktu, identyfikujące firmę, która jako pierwsza kupiła oprogramowania, oraz oprogramowanie, jakie ta firma kupiła;
  3. Potwierdzenie wyłączenia oprogramowania z użytku oraz jego odinstalowania z serwera(-ów) pierwotnego klienta firmy Microsoft;
  4. Dokumentacja potwierdzająca prawo własności, począwszy od pierwotnego klienta firmy Microsoft.